Alfa Centauri
Z Wikipedii
| Rigil Kent A (α Centauri A) | |
| α 1Centauri | |
Zdjęcie Alfa Centauri wykonane w podczerwieni przez satelitę MSX |
|
| Epoka J2000 | |
| Gwiazdozbiór | Centaur |
| Rektascensja | 14h39m36,5s |
| Deklinacja | -60°50'02" |
| Odległość | 4,36 ly (1,33 pc) |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Rodzaj gwiazdy | gwiazda ciągu głównego |
| Typ widmowy | G2 V |
| Jasność obserwowana | -0,01 m |
| Jasność absolutna | 4,40 m |
| Inne nazwy | Toliman A, Rigil Kentaurus A |
| RIgil Kent B (α Centauri B) | |
| α ²Centauri | |
Porównanie wiekości gwiazd (Alfa Centauri) ze Słońcem (Sun) |
|
| Epoka J2000 | |
| Gwiazdozbiór | Centaur |
| Rektascensja | 14h39m35,1s |
| Deklinacja | -60°50'13" |
| Odległość | 4,36 ly (1,33 pc) |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Rodzaj gwiazdy | gwiazda ciągu głównego |
| Typ widmowy | K1 V |
| Jasność obserwowana | 1,34 m |
| Jasność absolutna | 5,74 m |
| Inne nazwy | Toliman B, Rigil Kentaurus B |
Alfa Centauri (α Centaura, Alfa Centaura, inne nazwy: Rigil Kent, Rigel Kentaurus, Rigil Kentaurus, Toliman) jest trzecią co do jasności gwiazdą na niebie (jasność obserwowana układu: -0,27m; wielkość absolutna: +4,4m). Jaśniejsze są tylko Syriusz i Kanopus (nie licząc Słońca). Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Centaura i nie jest widoczna z północnych szerokości geograficznych (powyżej równoleżnika 29 N). Alfa Centauri to właściwie system składający się z trzech gwiazd tworzących układ potrójny. Te trzy gwiazdy są najbliższymi gwiazdami od Ziemi (po Słońcu).
Alfa Centauri jest gwiazdą podwójną, składającą się z dwóch gwiazd Alfa Centauri A i Alfa Centauri B. Odległość od Ziemi wynosi 4,36 lata świetlne. Elipsa orbity gwiazd ma ekscentryczność 0,52, minimalna odległość między gwiazdami wynosi 11,2 j.a., średnia 23,7 j.a., maksymalna 35,6 j.a. Okres obiegu wynosi 80 lat. Podczas największej separacji dwie gwiazdy można rozdzielić nawet w prostym amatorskim teleskopie, a nawet przez dobrą lornetkę.
Alfa Centauri A, większa z dwóch gwiazd, jest bardzo podobna do naszego Słońca. Ma taki sam typ widmowy G2V, ale jest nieco bardziej masywna (1,09 masy Słońca) i przez to o połowę jaśniejsza. Alfa Centauri B ma masę wynoszącą 0,9 masy Słońca, typ widmowy K0-1 V, jasność wynoszącą tylko połowę jasności Słońca. Temperatura składnika A wynosi 5800K, a składnika B natomiast 5300K.
[edytuj] Proxima Centauri
Do układu Alfa Centauri zaliczana jest też okrążającą ją w większej odległości gwiazda Alfa Centauri C, znana także jako Proxima Centauri. Alfa Centauri C znajduje się, spośród trzech składników (i tym samym wszystkich gwiazd) najbliżej Słońca (jest odległa o 4,22 lata świetlne), czemu zawdzięcza swą nazwę Proxima Centauri (proxima - łac. najbliższa). Na niebie gwiazda jest znacznie oddalona od głównej gwiazdy Alfa Centauri i jest widoczna tylko przez teleskop.
[edytuj] Zobacz też
- lista gwiazd w gwiazdozbiorze Centaura,
- podstawowe zagadnienia z zakresu astronomii,
- lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach
| Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Kuba otwiera wielkie elektroniczne archiwum Hamingwaya |
|
Władze Kuby odtajniają tysiące dokumentów związanych z amerykańskim pisarzem Ernestem Hemingway'em. Dostęp do elektronicznego archiwum będą mieli naukowcy i studenci.
|
| USA planują stworzyć największy rezerwat przyrody |
|
Rząd Stanów Zjednoczonych zapowiedział utworzenie jednego z największych na świecie morskich rezerwatów przyrody. Pod ochroną znajdą się amerykańskie terytoria na Oceanie Spokojnym.
|
| Cukrzyca "zabójcza" tak samo zawał czy wylew |
|
Mężczyźni cierpiący na cukrzycę typu II mają tak samo podwyższone ryzyko zgonu z powodu choroby serca, co mężczyźni po przebytym udarze czy zawale - wynika z pracy na łamach pisma "Canadian Medical Association Journal".
|
| W kosmosie trudniej się regenrować |
|
Sądząc po zachowaniu traszek, stan nieważkości nie sprzyjałby procesom regeneracji tkanek u ludzi - informuje "New Scientist".
|
| Góry niszczą powłokę ozonową? |
|
Powstające nad górskimi szczytami Antarktydy zawirowania powietrza sprzyjają powstawaniu szczególnego rodzaju chmur, co ułatwia niszczenie powłoki ozonowej - informuje "New Scientist".
|