Analiza funkcjonalna - Wiki

Analiza funkcjonalna

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Analiza funkcjonalna – dział analizy matematycznej zajmujący się głównie badaniem własności przestrzeni funkcyjnych. Rozwinął się w trakcie studiów nad odwzorowaniami zwanymi transformacjami lub operatorami (przede wszystkim nad transformacją Fouriera) oraz równaniami różniczkowymi i całkowymi.

Słowo funkcjonał pochodzi z rachunku wariacyjnego, gdzie oznacza funkcję, której argument jest funkcją (ale wartość jest liczbą). Prawdopodobnie, od słowa "funkcjonał" pochodzi nazwa "analiza funkcjonalna", chociaż w niej bada się także bardziej ogólne operatory, których zarówno argumenty jak i wartości są wektorami (to znaczy wartość może nie być liczbą). Uogólnieniem analizy funkcjonalnej jest teoria operatorów gdzie argumentami operatora mogą być dowolne obiekty matematyczne (to znaczy nie koniecznie wektory).

Upowszechnienie analizy funkcjonalnej zawdziÄ™cza siÄ™ matematykowi i fizykowi Vito Volterze, a stworzenie jej podstaw przypisuje siÄ™ Stefanowi Banachowi, aczkolwiek część wyników uzyskaÅ‚ niezależnie na poczÄ…tku drugiej poÅ‚owy XIX wieku wÄ™gierski matematyk József Szoboszló, jego prace zaginęły jednak podczas rewizji żandarmerii cesarskiej i odkryto je dopiero w latach 90. XX wieku.[potrzebne ÅºródÅ‚o]

[edytuj] Przestrzenie badane w analizie funkcjonalnej

W ogólności analiza funkcjonalna zajmuje się również badaniem przestrzeni Frécheta i innych przestrzeni liniowo-topologicznych. Podstawowymi przestrzeniami badanymi w analizie funkcjonalnej są jednak unormowane zupełne przestrzenie liniowe nad ciałem liczb rzeczywistych lub zespolonych. Takie przestrzenie noszą nazwę przestrzeni Banacha.

Przykładami przestrzeni Banacha są przestrzenie Hilberta, w których norma pochodzi od iloczynu skalarnego. Przestrzenie Hilberta mają podstawowe znaczenie w matematycznym sformułowaniu mechaniki kwantowej.

Ważnym obiektem badań analizy funkcjonalnej są ciągłe przekształcenia (funkcjonały) liniowe na przestrzeniach Banacha i Hilberta. Badania własności przestrzeni takich funkcjonałów doprowadziły do sformułowania pojęć C*-algebr i innych algebr operatorów.

Przestrzenie badane w analizie funkcjonalnej sÄ… w szczególnoÅ›ci przestrzeniami liniowymi, wiÄ™c w pewnym sensie przedmiot badaÅ„ analizy funkcjonalnej jest zbliżony do przedmiotu badaÅ„ algebry liniowej. Niemniej jednak badania w tych dwóch dziedzinach majÄ… caÅ‚kiem różny charakter, głównie dlatego, że algebra liniowa jest zainteresowana wÅ‚asnoÅ›ciami algebraicznymi badanych przestrzeni i czÄ™sto ogranicza siÄ™ do przestrzeni skoÅ„czeniewymiarowych. W analizie funkcjonalnej struktura algebraiczna (choć ważna) ma drugorzÄ™dne znaczenie a centralnymi obiektami sÄ… topologie, normy i iloczyny skalarne. StÄ…d też wiÄ™kszość rozważanych przestrzeni jest nieskoÅ„czeniewymiarowa a stosowane metody majÄ… czÄ™sto topologiczny czy nawet teoriomnogoÅ›ciowy charakter.

[edytuj] Najważniejsze wyniki

Poniżej są wymienione główne i podstawowe wyniki z dziedziny analizy funkcjonalnej.

[edytuj] Zobacz też


Kuba otwiera wielkie elektroniczne archiwum Hamingwaya
Władze Kuby odtajniają tysiące dokumentów związanych z amerykańskim pisarzem Ernestem Hemingway'em. Dostęp do elektronicznego archiwum będą mieli naukowcy i studenci.
USA planują stworzyć największy rezerwat przyrody
Rząd Stanów Zjednoczonych zapowiedział utworzenie jednego z największych na świecie morskich rezerwatów przyrody. Pod ochroną znajdą się amerykańskie terytoria na Oceanie Spokojnym.
Cukrzyca "zabójcza" tak samo zawał czy wylew
Mężczyźni cierpiący na cukrzycę typu II mają tak samo podwyższone ryzyko zgonu z powodu choroby serca, co mężczyźni po przebytym udarze czy zawale - wynika z pracy na łamach pisma "Canadian Medical Association Journal".
W kosmosie trudniej się regenrować
Sądząc po zachowaniu traszek, stan nieważkości nie sprzyjałby procesom regeneracji tkanek u ludzi - informuje "New Scientist".
Góry niszczą powłokę ozonową?
Powstające nad górskimi szczytami Antarktydy zawirowania powietrza sprzyjają powstawaniu szczególnego rodzaju chmur, co ułatwia niszczenie powłoki ozonowej - informuje "New Scientist".
Linki: Strona g³ówna