Andrea Pirlo

Z Wikipedii

Andrea Pirlo
Data i miejsce urodzenia	19 maja 1979 Flero, Włochy
Pozycja	Pomocnik
Wzrost	178 cm
Masa ciała	68 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	A.C. Milan
Numer	21
Kariera piłkarska[1]
Lata	Klub	M (G)
1994-1998 1998-2001 1999-2000 2001 2001-	Brescia Calcio Inter Mediolan Reggina Calcio Brescia Calcio A.C. Milan	47 (6) 22 (0) 28 (6) 14 (0) 215 (30)
Reprezentacja narodowa[2]
Lata	Reprezentacja
2002-	Włochy	52 (8)
1 Mecze i gole w rozgrywkach ligowych aktualne na 1 stycznia 2009 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 15 października 2008

Andrea Pirlo (ur. 19 maja 1979 we Flero) – włoski piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika, jednak w początkowym stadium swojej kariery był ustawiony na pozycji ofensywnego pomocnika. Jego atrybuty fizyczne to 177 cm i 68 kg.

[edytuj] Kariera klubowa

[edytuj] Początki

Ojciec piłkarza, właściciel dwóch hut, zapisał go wraz ze starszym bratem Ivanem do młodzieżowej szkółki zespołu Brescia Calcio, jednak jego starszy brat, nie przejawiał takiego talentu co młodszy z braci - Andrea. W Serie A zadebiutował 21 maja w meczu z Regginą przegranym przez Brescię 0:2, a Pirlo w tym meczu niezbyt dobrze się spisał.

[edytuj] Trudne początki

Wszystko się zmieniło w sezonie 1996-1997. Pirlo reprezentował barwy swojej drużyny już dość regularnie (17 razy), przy czym strzelił dwie bardzo piękne bramki. Rok później był już podstawowym piłkarzem kadry, którego umiejętności ciągle wzrastały. Zaowocowała to transferem do Interu Mediolan, lecz tam w ogóle się nie odnalazł. Duży wpływ na to miały decyzje władz klubu, które w ciągu dwunastu miesięcy zatrudniły aż czterech trenerów (byli nimi: Mircea Lucescu, Luciano Castellini, Roy Hodgson i Marcello Lippi). Wszystkie te niepożądane działania odbiły się również na Pirlo. Został wypożyczony do średniaka Serie A, Regginy. Tam, w ciągu jednego sezonu znów odzyskał wiarę w siebie, swoje umiejętności oraz instynkt strzelecki. Jak na pomocnika, którego zadaniem jest rozgrywanie piłki, sześć bramek w sezonie to bardzo dużo. Po pewnym czasie Inter ponownie sięgnął po Andreę, ponownie nie wykorzystując jego możliwości – zagrał w tylko 4 spotkaniach i ponownie został wypożyczony. Po swojego wychowanka zgłosiła się Brescia, pierwszy klub Pirlo. Wszyscy myśleli, że będzie to krok w tył, jednakże Andrea Pirlo udowodnił wszystkim jak bardzo się mylili. Po bardzo dobrzej grze w barwach Brescii pojawił się klub, chętny kupna Włocha. Była to oferta z Mediolanu, lecz już nie z Interu, bowiem Pirlo został zakupiony przez AC Milan.

[edytuj] Rozwój kariery

Jego debiut w ekipie Rossonerich nastąpił 20 września 2001 roku, w spotkaniu przeciwko BATE Borysów. Milan wygrał 2:0, a Andrea był jednym z najlepszych na boisku. To właśnie na San Siro jego talent wręcz eksplodował. Jak na razie w blisko 190 występach strzelił 29 bramek, ale jego głównym zadaniem nie jest strzelanie bramek, tylko znakomite podania, świetne rozgrywanie piłki, bardzo dobrze bite rzuty wolne i perfekcja w wykonywaniu rzutów karnych. Według fachowców, Andrea Pirlo jest jednym z najlepszych defensywnych pomocników na świecie.

Od roku 2002 Andrea Pirlo wraz z Milanem wygrał aż sześć trofeów, a należą do nich: mistrzostwo Włoch (2003/04), Puchar Włoch (2002/03), Puchar Europy (2002/03), Superpuchar Włoch (2004) oraz Superpuchar Europy (2003) i biorąc pod uwagę, że występuje w Milanie tylko 5 lat, wydaje się to być znakomitym osiągnięciem. W sezonie 2006/07 po raz drugi w karierze wygrał z Milanem Ligę Mistrzów pokonując w finale Liverpool 2:1. 16 grudnia 2007 roku wraz ze swoją drużyną zdobył w Japonii Klubowe Mistrzostwo Świata.

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

Andrea w reprezentacji Włoch przechodził każdy szczebel. W roku 1994 zadebiutował w U-15, a przez następne dwanaście miesięcy „awansował” już do kadry U-18. Gdy miał dokładnie 19 lat został wstawiony do mistrzowskiej drużyny U-21, która w roku 2000 święciła triumfy. Dwa lata później (9 lipca 2002) zadebiutował w pierwszej reprezentacji, w spotkaniu przeciwko Azerbejdżanowi. Obecnie jest pewnym punktem ekipy, prowadzonej przez Roberto Donadoniego w której w 20 spotkaniach zdobył 4 bramki. Był członkiem ekipy Włoch, która zdobyła Mistrzostwo Świata 2006.

p • d • e

Skład reprezentacji Włoch na Euro 2004

1 Buffon  •  2 Panucci  •  3 Oddo  •  4 Zanetti  •  5 Cannavaro  •  6 Ferrari  •  7 Del Piero  •  8 Gattuso  •  9 Vieri  •  10 Totti  •  11 Corradi  •  12 Toldo  •  13 Nesta  •  14 Fiore  •  15 Favalli  •  16 Camoranesi  •  17 Di Vaio  •  18 Cassano  •  19 Zambrotta  •  20 Perrotta  •  21 Pirlo  •  22 Peruzzi  •  23 Materazzi •  trener: Trapattoni

 

p • d • e

Skład reprezentacji Włoch na Mundialu 2006

1 Buffon  •  2 Zaccardo  •  3 Grosso  •  4 De Rossi  •  5 Cannavaro  •  6 Barzagli  •  7 Del Piero  •  8 Gattuso  •  9 Toni  •  10 Totti  •  11 Gilardino  •  12 Peruzzi  •  13 Nesta  •  14 Amelia  •  15 Iaquinta  •  16 Camoranesi  •  17 Barone  •  18 Inzaghi  •  19 Zambrotta  •  20 Perrotta  •  21 Pirlo  •  22 Oddo  •  23 Materazzi •  trener: Lippi

 

p • d • e

Skład reprezentacji Włoch na Euro 2008

1 Buffon  •  2 Panucci  •  3 Grosso  •  4 Chiellini  •  5 Gamberini  •  6 Barzagli  •  7 Del Piero  •  8 Gattuso  •  9 Toni  •  10 De Rossi  •  11 Di Natale  •  12 Borriello  •  13 Ambrosini  •  14 Amelia  •  15 Quagliarella  •  16 Camoranesi  •  17 De Sanctis  •  18 Cassano  •  19 Zambrotta  •  20 Perrotta  •  21 Pirlo  •  22 Aquilani  •  23 Materazzi • Trener: Donadoni