George Enescu

Z Wikipedii

George Enescu (ur. 19 sierpnia 1881 w Liveni, Rumunia - zm. 4 maja 1955 w Paryżu) to rumuński kompozytor, skrzypek, pianista, dyrygent i pedagog, jedna z najważniejszych postaci świata muzycznego w I połowie XX wieku. Twórca słynnych Rapsodii rumuńskich oraz nauczyciel takich muzyków jak Ivry Gitlis, Dinu Lipatti, Yehudi Menuhin czy Arthur Grumiaux.

[edytuj] Biografia

George Enescu urodził się 19 sierpnia 1881 w Liveni. Bardzo wcześnie zaczął wykazywać talent muzyczny i w wieku 7 lat został przyjęty do konserwatorium w Wiedniu, które ukończył w wieku 13 lat. W roku 1895 wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę u Masseneta i Fauré.

[edytuj] Najważniejsze utwory

• Poème roumain, Op. 1 (1897-1898)
• Symfonia koncertująca na wiolonczelę i orkiestrę, Op. 8 (1901)
• I Suita orkiestrowa C-dur, Op. 9 (1903)
• Rapsodie rumuńskie, Op. 11 (1901-1903)
  • I A-dur - najpopularniejszy utwór Enescu który, ku niezadowoleniu kompozytora, zdominował cały jego dorobek twórczy
  • II D-dur
• Konzertstück na altówkę i orkiestrę Op. 12 (1904)
• I Symfonia Es-dur, Op. 13 (1905)
• II Symfonia A-dur, Op. 17 (1914)
• II Suita orkiestrowa C-dur, Op. 20 (1915)
• III Symfonia C-dur, Op. 21 (1918)
• Dwie sonaty na wiolonczelę i fortepian, Op. 26
  • I f-moll (1898)
  • II C-Dur (1935)
• III Suita orkiestrowa D-dur "Villageoise", Op. 27 (1937-1938)
• Vox Maris, Op. 31 (data powstania nieznana, premiera w 1964) - poemat symfoniczny na sopran, tenor i orkiestrę

[edytuj] Zobacz też

• Béla Bartók
• Zoltán Kodály
• Wielkie koncerty wiolonczelowe