Lord Kelvin

Z Wikipedii

William Thomson

William Thomson, 1. Baron Kelvin (ur. 26 czerwca 1824 w Belfaście, zm. 17 grudnia 1907 w Largs w Szkocji) – brytyjski fizyk pochodzenia irlandzkiego, matematyk, oraz przyrodnik. Sformułował drugą zasadę termodynamiki, badał elektryczność i magnetyzm.

[edytuj] Lata nauki

Urodził się jako syn profesora jednej ze szkół w Belfaście.

Uczył się na Uniwersytecie w Glasgow, a potem (od 1840 roku) kontynuował naukę w Peterhouse na Uniwersytecie w Cambridge. Studiował tam matematykę i fizykę. Po zakończeniu studiów był profesorem w Glasgow (w latach 1846-1899), od roku 1890 był prezydentem Royal Society. Pracował twórczo we wszystkich niemal gałęziach fizyki doświadczalnej i teoretycznej.

Pracując na Uniwersytecie w Glasgow, urządził sobie laboratorium badawcze. Pieniądze na urządzenie tego laboratorium zdobywał przez wynalazki natury technicznej.

W roku 1892 uzyskał tytuł Lorda Kelvin, od rzeki Kelwin, która przepływała koło jego uniwersytetu w Glasgow.

[edytuj] Praca naukowa

Wielkie zasługi położył w rozwoju teorii ciepła, obmyślił wiele czułych elektrycznych przyrządów mierniczych, znajdujących do dziś wielostronne zastosowanie (elektrometr kwadrantowy, galwanometr zwierciadłowy, mostek Thomsona), zajmował się teorią kabla podmorskiego oraz praktycznym zastosowaniem tegoż do komunikacji transatlantyckiej, wyodrębnił z azotu atmosferycznego nieznany podówczas pierwiastek argon itd. Napisał również wiele cennych dzieł i rozpraw z fizyki teoretycznej.

[edytuj] Odkrycia

Pasja poznawcza lorda Kelvina wciągnęła go do dysputy na temat wieku naszej planety. Oszacował wiek Ziemi na 100 mln lat, co okazało się o wiele za mało. Jego nazwisko stało się publicznie znane w związku z przedsięwzięciem kładzenia pierwszego transatlantyckiego kabla telegraficznego. W roku 1848 odkrył istnienie temperatury zera bezwzględnego, cztery lata później wraz z Jamesem Joulem zademonstrował fakt ochładzania się rozprężającego się gazu. Sformułowana przez niego w roku 1854 druga zasada termodynamiki wyklucza istnienie tak zwanego perpetuum mobile drugiego rodzaju, czyli maszyny pracującej bez dostarczania jej energii z zewnątrz.

W roku 1856 odkrył jedno ze zjawisk termoelektrycznych, zwane zjawiskiem Thomsona.

Rok później odkrył zjawisko magnetooporowe.

W roku 1862 wraz z Joulem opisał zjawisko Joule'a-Thomsona.

Praca nad urządzeniami wykorzystywanymi na morzu doprowadziła do skonstruowania miernika pływów, urządzenia prognozującego oraz ulepszonego kompasu, a także do uproszczenia metody określania pozycji statku na morzu.

W swych badaniach zajmował się teorią potencjału sprężystości oraz hydrodynamiką.

Skonstruował i udoskonalił wiele przyrządów np. mostek elektryczny i elektrometr absolutny.

[edytuj] Prace naukowe

• Treatise on natural philosophy (1867)
• Mathematical and physkal popers (1882-1912, 6 tomów).

Był członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie oraz Brytyjskiej Akademii Umiejętności.

[edytuj] Lord Kelvin jako naukowiec

Lord Kelvin zapoczątkował pewną "definicję" rozumienia w fizyce, która przetrwała do dziś: "Dopóty jestem niezadowolony, dopóki nie potrafię zbudować modelu mechanicznego badanego zjawiska. Jeśli mi się to udaje – zjawisko rozumiem, jeżeli zaś nie – zjawisko pozostaje niezrozumiałym". Zaproponował też pewną ideę budowy atomu.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Lord Kelvin

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Lorda Kelvina

Na jego cześć jednostkę podstawową temperatury w układzie SI nazwano kelwinem.

Niewielu ludzi wie, że Lord Kelvin jeszcze za życia Karola Darwina oszacował wiek ziemi na kilkaset tysięcy lat. Teoria została poparta, co przeczyło Teorii Ewolucji Darwina. Darwin umarł w przekonaniu, że się mylił, lecz jeszcze za życia Thomsona obalono jego teorię. Niestety nie mógł już przyznać racji Darwinowi...

[edytuj] Zobacz też

• równanie Kelvina opisujące kondensację kapilarną

[edytuj] Linki zewnętrzne

• John J O'Connor; Edmund F. Robertson Lord Kelvin w MacTutor History of Mathematics archive (en)